Schieten en mosselen

Rond een uur of vier beginnen de schutters stilaan binnen te druppelen. Vroeger stond ik op vrijdagnamiddag achter de toog, maar dit jaar zal een nieuwe wereld voor mij opengaan: ik sta aan de mosselen. Ik verdwijn dus onmiddellijk naar de keukentent, waar Achille en Willy al druk bezig zijn met de voorbereidingen. Zij zijn de mannen met kennis van zaken (zij doen dit tenslotte al jaren), dus ik probeer zoveel mogelijk te luisteren en te doen wat mij gezegd wordt (het lijkt wel of ik thuis ben). De mosselen worden van de koelwagen gehaald, in een metselkuip gegoten en gespoeld, en zo gaan we door tot we een vijftal kuipen vol hebben. Ondertussen worden de friteuses gevuld en aangestoken en wordt ook de rest van de keuken in stelling gebracht. Onvermijdelijk loopt er hier en daar wel wat mis ("Zijn er geen lepels? Er is geen bloem of zout voor op de mosselen! Waar is de ketchup?") maar niets dramatisch en alles kan relatief snel verholpen worden. Tot de tweede friteuse maar niet in brand wil. Alles geprobeerd, de specialisten erbij gehaald, maar 'gene vans': ze wil niet. Dan maar met één friteuse werken, maar tegen zondag zou dit wel moeten opgelost zijn, want dan hebben we ze echt wel nodig...

Guido zet zich achter zijn frietvet, de serveuses staan in de startblokken en de eerste mosselen worden op het vuur gezet: laat ze maar komen! Een half uur later staan we allemaal te zweten in de mossel- en frietdampen. Wassen, opzetten, opschudden en uitscheppen: als aan de lopende band worden de (Zeeuwse) weekdieren aan de man gebracht. Een paar uur later zijn meer dan 400kg mosselen de revue gepasseerd en vanuit de zaal bereikt ons regelmatig het bericht dat de mosselen heel goed zijn. Iedereen is opgelucht, en rond een uur of negen wordt de keuken gesloten. Ook de wipschieting schijnt een succes geweest te zijn, met meer schutters dan vorig jaar. Dat ziet er dus allemaal goed uit...

De foute-weifuif

Terwijl de keuken verder opgeruimd wordt beginnen de HEJO's al een beetje zenuwachtig te worden. Zij organiseren vanavond de fuif en het kan niet snel genoeg vooruit gaan. Hoewel de tent nog aardig vol zit beginnen zij al tafels en stoelen aan de kant te schuiven om ruimte te maken voor de jonge fuifbeesten. Wanneer tegen elf uur de eerste DJ aan zijn set begint houd ik het voor bekeken.  Deze muziek is niet aan mij besteed en na een halve dag tussen de dampen in een hete tent wil ik mij gaan douchen. Ik zal morgen wel horen hoe het geweest is...

En blijkbaar was het goed geweest op de fuif gisterenavond. Een goeie tweehonderd fuivers, ambiance en geen miserie: een mens zou voor minder tekenen! Het enige minpunt is de massa plastic bekertjes die overal op de grond liggen, maar ook dat leed is zaterdagochtend vlug geleden: ons steentje tot de afvalberg is weer bijgedragen. Zaterdag vandaag, en dat betekent op de kermis de dag van de kinderen. Straks zijn er de kinderspelen en de GO IV stratenwedstrijd, maar er moet eerst nog één en ander gebeuren in en vóór de tent (de vlaggen vangen teveel wind waardoor de masten gevaarlijk beginnen te bewegen) en we hebben ook nog niet alle materiaal voor deze namiddag... Nog snel wat doorwerken dus om tegen deze namiddag alles klaar te hebben.

Kindernamiddag

Tegen twee uur staat het springkasteel opgesteld naast de animatietent, is de grime in volle actie en kunnen de kinderspelen van start gaan. Ik hoor gejoel van kinderen en Theo die dan weer de jongens en dan de meisjes aanmoedigt, maar er is een probleem met de aansluiting van het gas aan de barbeque en er moet nog vanalles aangesleurd worden, zodat ik van de spelen zelf niet veel meekrijg. Mark lost het gasprobleem op, Gilbert repareert ondertussen ook nog de tweede friteuse zodat alles OK is voor morgen (aparte gastoevoer jongens!), Theo en Thadea ronden de kinderspelen af en rond een uur of vier kan de GO IV beginnen. Erik roept de kapiteins samen en al snel blijkt dat de Boonhofstraat deze keer jammer genoeg verstek zal moeten geven.

Dan gaan we maar met drie ploegen van start, en ondanks het minder goede weer behouden we de waterspelletjes. De ploegen rennen rond met lekkende buizen, bekers worden de lucht in gekatapulteerd en behendig (?) weer opgevangen door paard en ruiter (zie ook hier) en in de  fil rouge tonen de ploegen hoe goed ze met een hoovercraft overweg kunnen. Verder wordt er nog geknikkerd, geworsteld, aan rekkers gehangen en zelfs was opgehangen. Tegen zeven uur valt het verdict: de Hellichtstraat wint na een spannende inhaalrace uiteindelijk toch nog de GO IV, dank zij een goede prestatie in de fil rouge! Michel legt alles vast op de gevoelige (digitale) plaat (zie ook de filmpjes door op de links boven te klikken), net als Kurt die als 'officiële' kermisfotograaf gedurende drie dagen overal foto's probeert te maken. De barbeque draait ondertussen op volle toeren en Mark, Mieke, An en Danielle voorzien de liefhebbers van hamburgers, pensen en brochetten, dit jaar geserveerd met groenten.

Optredens

Terwijl de kinderen (en ook de grote mensen natuurlijk!) zich amuseren zijn de leden van beide bands al toegekomen voor de soundcheck, en wanneer ik tegen acht uur terug op de wei kom voor een shift aan de kassa staat alles klaar voor het eerste optreden. Ik zet mij naast Gilbert aan de kassa en wanneer de band het geluid nog wat gaat testen worden we bijna van onze stoel geblazen. Wat mij betreft veel te luid, maar daar schijnt de band zich niet te veel van aan te trekken. Om negen uur beginnen ze er aan, en dat zal de rest van Rotselaar ook geweten hebben. The Backup Plan presenteert zich als de Nederlandstalige Metallica, schijnt goed bevriend te zijn met Pascal (of was het Pasquale) en schuwt het meer profanere taalgebruik niet (met andere woorden: het ging er soms nogal vettig aan toe).

Tegen half elf lost Ilse mij af en stopt de band er mee zodat de trommelvliezen even kunnen ontspannen voor het de beurt is aan 4DIAB. Ook een lokale groep, die niet alleen eigen nummers brengt, maar bovendien ook nog speciaal voor d'Hellicht T-shirts heeft laten maken en die gratis weggeeft! En dat klinkt wat mij betreft al stukken beter: stevige nummers, en jongens, wat een stem! Ook Stan van Samang blijkt er van te genieten (als ik me niet vergis heeft Frieda zelfs een handtekening weten te bemachtigen) en voor ik het weet is het half één. Omdat ik morgenvroeg van dienst ben om alles klaar te zetten in de tent en voor de mis ga ik maar naar huis. Had ik geweten dat Pieter voor de muziek zou zorgen op de after party, dan zou ik waarschijnlijk wel gebleven zijn... Dju toch!

Stoelen en sla

Om kwart voor zeven kom ik op de wei en Frans en Paul zijn al bezig met tafels en stoelen. Ik breng snel de groenten voor de Hellichtschotels van deze middag naar huis zodat Mieke ze kan klaarmaken en ben even later terug in de tent om mee te helpen. Het weer ziet er niet slecht uit en Paul's barometer geeft geen regen, dus we besluiten om de mis traditiegetrouw in openlucht te houden en ik verwittig Jos zodat hij voor de geluidsinstallatie kan zorgen (en ja Jos, ik ben hem nog niet vergeten...). Tegen negen uur staat alles klaar in de tent en aan de wip en ga ik vlug naar huis om iets te eten en te helpen met het kuisen van de sla, zodat deze keer mijn vrouw naar de tent kan vertrekken om de rest van de groenten ter plekke klaar te maken. De after party van gisteren schijnt heel goed geweest te zijn (er worden nieuwe fuifnummers ontdekt en sommigen zouden naar 't schijnt graag eens op zeekamp, maar dat kan ik ook verkeerd begrepen hebben...) en ook de optredens vielen erg in de smaak. Tot nu toe alleen maar positieve dingen gehoord over de activiteiten, dus dat ziet er goed uit!

Weer in de keuken

Na een kort intermezzo van familiale aard komen we rond twee uur terug op de wei en de tent zit afgeladen vol. Ik trek onmiddellijk naar de keuken om te zien of ik iets kan doen (mijn shift begint officieel pas om vier uur) en word onmiddellijk gecommandeerd door een aantal vrouwen bij de afwas. Afdrogen, afwassen, vuil water weggieten, vuilniszakken buiten zetten: ik voel me gelijk weer thuis! Achille en Willy zijn opnieuw druk in de weer met de mosselen, samen met Mark, Dirk, Ludo en nog anderen die ik waarschijnlijk vergeet. Mieke spring Lou wat bij bij de Hellichtschotels, het stoofvlees en de curryworsten, rond half vier snel zelf een portie mosselen eten (ze zijn inderdaad lekker!) en dan terug in de keuken tot een uur of zeven om mee op te ruimen.

Ook vandaag zijn de mosselen zo goed als op, zodat het totaal voor de kermis op bijna 900kg komt: niet slecht! Rond zeven uur naar huis voor een frisse douche en dan straks afsluiten met de Helleblazers. Dat is de bedoeling, maar wanneer tegen half tien de kinderen in bed steken barst het onweer los. Jammer, maar daar doorheen trekken zie ik niet zo direct zitten waardoor ik de Helleblazers dit jaar niet zal zien afsluiten...

Waar de opbouw voornamelijk is voor de mannen met grote dorst, is de afbraak blijkbaar voor de mensen met grote honger, want na een dag van noeste arbeid is er dan traditioneel nog een barbequeke voorzien. Maar da's voor straks...

Puzzelen

Vandaag blijkt voornamelijk een puzzeldag te worden. We verliezen namelijk door omstandigheden één van onze opslagruimtes, en dus moet al dat materiaal op één of andere manier mee in de andere bergruimtes opgenomen worden. Terwijl iedereen druk in de weer is met afbreken, toeplooien, schoonmaken en aansleuren houdt Erik zich voornamelijk bezig met de reorganisatie van het 'kot van Rikske'. En het moet gezegd: met succes, want aan het eind van de dag lijkt het wel of er dubbel zoveel materiaal in gaat! Rikske houdt er zelfs nog twee stoelen aan over om op zijn gemak aan zijn werktafel te zitten. Ludo, Lieven, Etienne, Willy en Achille rijden druk over en weer met aanhangwagens vol materiaal, zodat rond een uur of vier de tenten zo goed als leeg zijn. Ikzelf ga nog mee met Willy en Achille om de drie borden weg te halen en dan met Lieven naar de glascontainer (het aantal fietsers met lekke band op de Provinciebaan zal de komende dagen allicht iets hoger liggen dan normaal), en als we tenslotte rond zes uur terug op de wei arriveren blijken de tenten al plat te liggen. Prima timing, zou ik zo zeggen...

Beste Vrienden...

Gilbert is ondertussen al een tijdje bezig met de voorbereidingen voor de barbeque, zodat er zich langzaam lekkere geuren over de wei beginnen te verspreiden. Maar eerst moet er nog materiaal bij Frans (één van de drie) weggehaald worden, dus nog een laatste inspanning en dan kunnen we eindelijk aanschuiven. En 't is de moeite! Een stukje vis, een brochetje, worst, groentjes en lekkere sausjes: Gilbert heeft het weer prachtig gedaan! Alles wordt doorgespoeld met een frisse pint (Keizer Karel is ondertussen 'schielijk overleden') en Luc heeft nog enkele toasts in petto, zodat de ambiance er in zit. Tegen elf uur krijg ik het koud en omdat ik morgen 'echt' moet gaan werken, kuis ik mijn schup af en ga naar huis. 't Is wel geweest.

Die moet ieder voor zichzelf maar trekken. Ik vond het in elk geval een geslaagde kermis, met voor elk wat wils en activiteiten die zover ik gehoord heb bij iedereen in de smaak vielen. Er kan natuurlijk altijd nog wel wat verbeterd worden (en dat zullen we zeker ook doen), maar ik heb me goed geamuseerd, en wat belangrijker is, weer wat mensen uit d'Hellicht (beter) leren kennen. En daar is het hem uiteindelijk toch om te doen, dacht ik. Dus wat mij betreft: op naar editie 32!